Ozanlar Sözü İle ''BAŞBUĞ"u

[GeNC-aSeNa]

1976 yılı Haziran'ın ilk haftasıydı. Üniversite imtihanları dolayısıyla Ankara'da imtihana girecek olan öğrenciler için Kapalı Spor Salonu'nda bir "Gençlik Şöleni"yapılacaktı.Şölen saat 14 sıralarında başlayacaktı,ancak daha erken saatlerde salonun tamamı genelde taşradan gelen öğrenci arkadaşlarımız tarafından doldurulmuştu.Başbuğ'umuz büyük tezahürat altında ve sloganlar eşliğinde salona girmişti.Benim için ilk'lerle dolu bir an idi.Çünkü ilk defa Başbuğ'umuzun huzurunda sahne alacaktım ve ilk defa ülkücü camia içerisinde çıkarılmış bulunan ilk kaseti hediye etme isteğindeydim.Nitekim Başbuğ'umuzun elini öperek kaseti hediye ettim ve programımı bitirerek sahneyi diğer sanatçı arkadaşlarımıza bıraktım.Bu heyecanı,bu gururun tadını ancak 1 gün yaşayabildim.

Ertesi gün Site Yurdunda görevli bir arkadaşımız yanıma gelerek Başbuğ'umuzun bir talimatının olduğunu ve beni Genel Merkez'e çağırdığını ifade etti. Başbuğ'umuzdan zaten 1 gün önce teşekkür dileklerini almıştım. Onun için Genel Merkez'e çağrılmış bulunmam pek hayra alamet değil diye düşündüm. Çünkü hediye ettiğim kasetin içinde o günlerde slogan olarak ifade edilen ancak resmi bir kabulü olmayan "Komünistler Moskova'ya" adlı bir bestem vardı.Genel Merkez'de önce Gençlik Kollar Genel Başkanı Türkmen ONUR ağabey'den nasibimizi aldık!. Ardından Başbuğ'umuzun huzuruna çıktık.

-Evladım...Kasetin için teşekkür ederim...Ama bizim komünistleri Moskova'ya sürme gibi bir arzumuz yok.Aksine bunları memleketin kandırılmış gençleri olarak görüyoruz. "Bu insanları fikir bazında bu girdaptan nasıl çıkarabiliriz ve memlekete hayırlı bir gençlik olarak nasıl ikna edebiliriz"in yollarını bulmaya çalışıyoruz...şeklinde söze başladı.Her cümlenin altında sitemden ziyade tavsiye edici,yönlendirici ifadeler vardı.Sonunda söz konusu olan eserin kasetten çıkarılması kaydıyla izin verebileceğini söyledi...

Bütün bu konuşma sırasında sadece mimiklerle kendimi ifade ediyordum, çünkü bu tavsiye ve nasihatın karşısında kurabilecek bir cümle bulamıyordum. Genel Merkez'den ayrılır ayrılmaz hemen gereken değişikliği yaptım ama o dönemlerde bizim dışımızda korsan olarak çoğaltılan kasetler için önlem alma imkanımız yoktu...
Başbuğ'umuz sanatı seven,sanatçıyı koruyan bir liderdi.Ancak bu sevgisini hiçbir zaman gösteri ve reklam anlamında kullanmadı.Ülkü Ocakları'nı kurarken Ocağ'a kısmen bağlı ama teknik anlamda tamamen serbeste dayanan Sosyal Faaliyetler Merkezi ve TÖMFED gibi sanat-kültür organizasyonları yapabilecek kuruluşların oluşturulması talimatını vermşti..Bu kuruluşlarda dönemin ünlü sanatçıları TRT'nin sayılı ses-saz sanatçıları yer almaktaydı.Bununla beraber folklor ekipleri,saz-ses kurs eğitimleri,fotoğraf ve resim sanatı ile bir sinema filmi üretebilecek teknik kapasiteye dahi ulaşılmıştı.Ancak 1980 sonra bu çalışmalar büyük bir sekteye uğradı...

Başbuğ'umuz genellikle büyük çapta yapılan konser organizelerine katılıyordu.Her konserde mutlaka Ozan,Türk Halk ve Türk Sanat Müziği sanatçısı ve folklor ekiplerinin gösteri yapması gerekliliğini istiyordu.Katıldığı tüm konserlerde sanatçılar tarafından okunan bütün marş'lara ve segah makamındaki "Çırpınırdın Karadeniz" şarkısına tamamen eşlik ederdi...Bunun dışında 1980 öncesinde gecelerimizin muhterem bir sanatçısı olan Necdet TOKATLIOĞLU'na ait bulunan "Dua" adlı zamanın popüler rast şarkısı aslında Başbuğ'umuza yazılmış bir eserdi...O dönemin bazı karikatüristleri de "Bu Kadar Yürekten Çağırma Beni,Bir Gece Ansızın Gelebilirim" adlı rast şarkı ile Başbuğ'umuz hakkında ima edici eserler de üretmişti..

GARİP OZAN